تبلیغات
دوران ما - اولین شكست سفیانی از سپاه ایران خواهد بود!
دوران ؛ دوران ماست

اولین شكست سفیانی از سپاه ایران خواهد بود!

دوشنبه 4 بهمن 1389 05:51 ب.ظ

نویسنده : مسعود حیدری
ارسال شده در: سفیانی یكی دیگر از بد خواهان امام زمان ،
به دنبال پیروزی‌های عراق، سفیانی برای تسلط بر كلّ منطقه خاورمیانه، سپاهش را به سوی ایران می فرستد.اینان تا منطقه اصطخر (شیراز یا اهواز كنونی) پیش می‌آیند كه در آنجا با سپاه خراسانی روبه رو شده و اولین شكست خود را تجربه می‌كنند.

اندكی پس از مسلط شدن سفیانی بر شام، در منطقه قرقیسیا (منطقه مرزی كشورهای عراق، تركیه و سوریه و نزدیك شهر دیرالزور)، گنج و ثروت قابل توجهی (كه ممكن است جواهرات، معادن كانی ارزشمند یا نفت و امثال آن باشد) نمایان می‌شود.سپاهیان بی‌شماری از آسیای میانه و تركیه (ترك‌ها)، اروپا (رومیان)، عراق، مصر و ...به این منطقه سرازیر می‌شوند. جنگ بزرگی در این منطقه رخ می‌دهد و سفیانی با كشتن حدود صد یا چهارصد هزار نفر فاتحانه رقبای خویش را از میدان بیرون می‌كند.


مقدمه:

روایات توصیف كننده آستانه ظهور، گاه از افرادی سخن به میان آورده‌اند كه در آن مقطع در سرزمین های درگیر به نقش‌آفرینی خواهند پرداخت؛ از جمله این افراد می‌توان به خراسانی، سید حسنی، حسینی، یمانی، شیصبانی، نفس زكیه، ابقع و اصهب و سفیانی اشاره كرد كه درباره برخی از آنها مانند ابقع و اصهب اطلاعات بسیار اندكی ارائه شده و درباره برخی مانند سفیانی بیش از صد روایت بیان شده و به تفكیك از اقدامات و جنایات او از شام و اردن فعلی تا قرقیسیا، عراق و عربستان پرده‌برداری نموده‌اند. در این نوشتار به دنبال آن هستیم كه از سویی به اجمال، ماجرای قیام سفیانی را از ابتدا تا انتها مرور كنیم و نیز به نقد گفتارها و گویندگانی كه به مصداق یابی این شخصیت مبادرت ورزیده‌اند بپردازیم.


1. سفیانی كیست؟
سفیانی شخصی زشت‌روی و از نسل بنی امیه، ابوسفیان و یزیدی است كه درباره نام، نسب و سیمایش از حضرت علی(ع) نقل شده كه فرمودند:
«پسر هند جگرخوار (سفیانی) از بیابان یابس (خشكی) بیرون می‏آید، او مردی متوسط القامه، صورتش وحشتناك و سرش ضخیم و آبله‏رو است. اگر او را ببینی خیال می‏كنی كه یك چشمی است. اسمش عثمان و پدرش عنبسه و او از اولاد ابوسفیان است. او خروج می‏كند و به زمین آرام می‏آید و بر منبر آن می‏نشیند». به تصریح روایات معتبر او اولین نشانه حتمی و قطعی ظهور است.

او هرگز سر به بندگی خداوند نساییده است و زنازاده و دشمن اهل بیت(ع) و پیروان ایشان است. البته او در مقطعی برای بهره‌مندی از همراهی غربیان صلیب به گردن می‌آویزد.


2. سرآغاز شورش
سفیانی شش ماه پیش از ظهور و در ماه رجب اقداماتش را آغاز می‌كند. سرآغاز شورش او از وادی یابس ـ تنگه‌ای بی‌آب و علف از ارضی شام ـ است. این منطقه مرز سه كشور اردن، سوریه و فلسطین را تشكیل می‌دهد. به عبارت دیگر از هركدام از این سه كشور ممكن است او شورش كند كه احتمال اردن و سوریه بیشتر از فلسطین است و با مراجعه به نقشه می‌توان احتمال اردن را نیز بیش از سوریه دانست. پس از مدتی كوتاه (حداكثر سه ماه) او بر پنج منطقه دمشق، فلسطین، حمص، حلب و اردن مسلط می‌شود. این پنج منطقه را می‌توان كنایه از كلّ شام دانست. لازم به یادآوری است كه همزمان با او، یمانی و خراسانی نیز دست به قیام و اقدامات انقلابی می‌زنند. روایات، اصهب و ابقع را تنها موانع موجود بر سر راه سفیانی برای سلطه بر منطقه شام بیان كرده‌اند. كه به دلیل اجمال بسیار این روایات نمی‌توان اطلاعات دقیقی درباره این دو شخصیت به دست آورد. ظاهراً در آن ایام، دولت‌های حاكم بر شام از پایگاه اجتماعی قابل توجهی برخوردار نیستند كه در مدتی كوتاه سفیانی می‌تواند بر تمام این مناطق سلطه یابد؛ البته از حمایت یهودیان و غربیان از سفیانی در دستیابی به این موفقیت نباید چشم پوشی كرد.

در همین ماه سیمای یكی از اولیای الهی، در خورشید نمایان شده و دستی در آسمان مردم را به حق رهنمون می‌شود. اولین نداهای آسمانی در ماه رجب به گوش می‌رسد كه بدانید:

ـ لعنت خداوند شامل حال ستمگران می‌شود؛
ـ نزدیك شونده (قیامت) نزدیك شده است؛
ـ خداوند متعال، مهدی را فرستاده است؛ حرف‌هایش را بشنوید و از او اطاعت كنید.

بنا بر برخی روایات، خورشید در این ماه برای مدتی قابل توجه (مثلا سه ساعت) از حركت می‌ایستد و ماه دچار گرفتگی می‌شود.به دنبال شورش سفیانی و قیام خراسانی و یمانی در ماه شعبان، در دیگر مناطق شرق و غرب نیز جنگ‌ها و شورش‌ها به راه می‌افتند.

در ماه رمضان با سه اتفاق غیر عادی فضای جهان به طور جدی ملتهب می‌شود:
ـ خسوف و كسوف غیر عادی در ابتدا و میانه ماه: این ماجرا به نحوی است كه از زمان حضرت آدم(ع) بی‌سابقه است و همگان را دچار بهت و حیرت می‌كند. با توجه به تأكید روایات بر اهمیت این ماجرا و بی‌سابقه بودن آن از ابتدای حیات بشر بر كره خاك، توجیهات و احتمالاتی كه درباره تأثیر اجرام آسمانی بر وقوع این ماجرا در برخی آثار آمده قابل اعتنا نیستند؛

ـ نداهای آسمانی جبرییل(ع) و ابلیس لعین: این دو ندا در روز بیست و سوم ماه رمضان برمی‌خیزد. با این تفاوت كه یكی در ابتدا و دیگری در انتهای روز است. این نداها دو جبهه حق و باطل را به جهانیان معرفی می‌كنند. ابلیس، جهانیان را از شورش سفیانی مطلع ساخته، آنان را به یاری او فرا می‌خواند.

در ماه رمضان سی هزار نفر از از قیبله بنی كلب كه ظاهراً همان دروزی‌هایی هستند كه در لبنان امروز ساكنند با سفیانی بیعت می‌كنند. این جمعیت پشتوانه نیروهای سفیانی را برای پیشبرد اهدافش تأمین كرده و او را از یك كودتاچی به حاكمی نیرومند مبدّل می‌سازد.


3. قرقیسیا
اندكی پس از مسلط شدن سفیانی بر شام، در منطقه قرقیسیا (منطقه مرزی كشورهای عراق، تركیه و سوریه و نزدیك شهر دیرالزور)، گنج و ثروت قابل توجهی (كه ممكن است جواهرات، معادن كانی ارزشمند یا نفت و امثال آن باشد) نمایان می‌شود. سپاهیان بی‌شماری از آسیای میانه و تركیه (ترك‌ها)، اروپا (رومیان)، عراق، مصر و ...به این منطقه سرازیر می‌شوند. جنگ بزرگی در این منطقه رخ می‌دهد و سفیانی با كشتن حدود صد یا چهارصد هزار نفر فاتحانه رقبای خویش را از میدان بیرون می‌كند. جنگ به نحوی است كه امكان دفن یا انتقال كشته‌ها وجود ندارد و از همین رو بدن كشتگان، خوراك درندگان می‌شوند. روایات تأكید می‌كنند در این جنگ شیعیان حداقل حضور و تلفات را خواهند داشت. این اولین پیروزی سفیانی در خارج از منطقه شام است كه پشتوانه اقتصادی حكومت او را تأمین می‌كند.


4. جنایات عراق
سفیانی با به دست آوردن پیروزی در قرقیسیا بر رقبای شرقی و غربی خود و با استفاده از بی‌ثباتی سیاسی موجود در عراق حركت خود را به مناطق مركزی عراق شروع می‌كند.
او كه در ماه ذی‌قعده با سپاهی صد و سی هزار نفری به بغداد می‌رسد در دهه سوم این ماه در عراق كشتارگاهی به راه می‌اندازد كه بوی خون و تعفن همه جا را فرامی‌گیرد و تا مدت‌ها دجله رنگ خون به خود دارد. ضمن این ماجرا به بیش از دوازده هزار دوشیزه تجاوز می‌شود و حداقل شصت هزار نفر در مدتی كمتر از سه هفته تنها روی پل بغداد كشته می‌شوند. انگیزه سفیانی صرفاً كشتار شیعیان است و برای سر هر شیعه رقمی را به عنوان جایزه تعیین می‌كند، ولی با توجه به مشكلات اقتصادی موجود در عراق، مردم حتی به همسایه‌های خویش نیز رحم نمی‌كنند و آنها را به اتهام تشیع (كه شاید صحت نداشته باشد) می‌كشند و سر آنان را برای گرفتن هدایای نقدی سفیانی به او تقدیم می‌كنند.
سفیانی مشابه ماجرای بغداد را در كوفه نیز به راه می‌اندازد با این تفاوت كه علاوه بر مردم عادی، هفتاد عالم شیعی به دست او در این شهر به شهادت می‌رسند و هفتاد هزار دختر را اسیر می‌كنند.تعداد سپاه سفیانی به هنگام حمله به كوفه هفتاد هزار نفر بیان شده است.او آرام آرام بر تمام عراق مسلط می‌شود.


5. حمله به ایران و عربستان
به دنبال پیروزی‌های عراق، سفیانی برای تسلط بر كلّ منطقه خاورمیانه، سپاهش را به سه دسته تقسیم می‌كند:

ـ دسته‌ای در عراق باقی می‌مانند؛

اینان به طور طبیعی همان جنایات پیشین را ادامه می‌دهند و به تاراج مردم بیچاره و نفرین شده عراق می‌پردازند.

ـ دسته‌ای به ایران حمله‌ور می‌شوند؛

اینان تا منطقه اصطخر (شیراز یا اهواز كنونی) پیش می‌آیند كه در آنجا با سپاه خراسانی روبه رو شده و اولین شكست خود را تجربه می‌كند. دسته‌ای به شبه جزیره عربستان حمله ور می‌شوند.این دسته به راحتی تا مدینه پیش می‌آیند و در طول دو روز و سه شب به حریم نبوی نهایت گستاخی را روا می‌دارند و حرم، مسجد و منبر رسول خدا(ص) را ویران كرده و مسجد را آلوده و نجس می‌سازند و روی وهابیان را در جسارت به آثار اسلامی سفید و خاطرات واقعه طف را زنده می‌كنند.همزمان با اقدامات سپاه سفیانی، حكام مكه بی‌آنكه نگران اقدامات آنان باشند، فرستاده امام عصر(ع) را شهید می‌كنند. امام عصر(ع) و یاران ایشان در آستانه عاشورا به مكه می‌آیند و حاكمان مكه را سرنگون می‌سازند. اخبار ظهور و سلطه بر مكه به گوش همه مردم جهان و خصوصاً سفیانی و سپاهش می‌رسد. او دوازده هزار نفر از سپاهیانش را كه در مدینه به جنایت و تاراج مشغولند روانه مكه می‌سازد. این سپاهیان در بیابان «بیداء» میان مكه و مدینه با غضب الهی ملك مقرب خداوند جبرییل(ع) مواجه می‌شوند و همگی به جز دو یا سه نفر در زمین فرو می‌روند. این واقعه كه از آن با عنوان «خسف بیداء» یاد می‌شود آخرین مورد از نشانه‌های حتمی ظهور و تنها مورد از آنهاست كه پس از ظهور رخ می‌دهد. سفیانی جدی‌ترین و عجیب‌ترین شكست خود را در این ماجرا تجربه می‌كند. روایات از دو نفر باقی مانده با القاب «بشیر» و «نذیر» یاد كرده‌اند. جبرییل سر این دو را به پشت برمی‌گرداند. بشیر به خدمت امام عصر(ع) رسیده و گزارش ماجرا را برای ایشان نقل می‌كند و سپس به دست حضرت توبه كرده و به حالت عادی باز می‌گردد و در زمره یاران ایشان قرار می‌گیرد. نذیر نیز به سفیانی گزارش ماجرا را می‌دهد و بلافاصله هلاك می‌شود.


6. عقب نشینی تا افول و شكست
سپاهیان سفیانی از این پس عقب نشینی را تجربه می‌كنند تا حوالی دریاچه طبریه دو لشكر مهدوی و سفیانی با هم رو در رو می‌شوند. دریاچه طبریه در قسمت غربی وادی یابس قرار دارد. این منطقه كه سرآغاز شورش سفیانی را به چشم خویش دیده بود نه ماه بعد از آن و سه ماه پس از ظهور امام عصر(ع) شاهد سرانجام او خواهد بود:«سفیانی با لشكر و مال‌های سواری خود خروج می‌كند و تعداد صد و هفتاد هزار نفر با او خواهند بود و در دریاچه طبریه فرود می‌آیند، آنگاه مهدی(ع) در حالی كه جبرئیل(ع) پیشاپیش او حركت می‌كند به سوی سفیانی حركت می‌كند. آنان در شب راه می‌روند و روز پنهان می‌شوند و مردم هم از آن حضرت متابعت می‌كنند تا اینكه در دریاچه طبریه با سفیانی رو به رو می‌شوند و خدا به سفیانی غضب می‌كند. خلق خدا هم به جهت غضب خدا به او غضب می‌كنند. پرنده‏ها آنها را با پر و بال خود سنگباران می‌كنند و كوه‌ها با سنگ‏های خود و ملائكه با صداهای خود آنها را مورد حمله قرار می‏دهند. ساعتی طول نمی‌كشد كه خدا همه اصحاب سفیانی را هلاك می‌نماید و غیر از سفیانی كسی از آنها باقی نمی‌ماند. آنگاه مهدی(ع) او را گرفته در زیر درختی كه شاخه‏های آن به طرف دریاچه طبریه متمایل است می‌كشد و در پی آن، شهر دمشق را تصرف می‌كند. بعد از آن پادشاه روم با صد هزار صلیب كه‏ در زیر هر صلیبی ده هزار نفر قرار دارد شورش می‌كند و طرسوسا را با نیزه فتح نموده، اموال مردم را غارت می‌كند. این سرانجام خفت بار سفیانی است كه حتی ارشادات امام عصر(ع) را برنمی‌تابد و تا پایان به عنوان دشمن اهل بیت(ع) در میدان جنگ باقی می‌ماند.


7. سفیانی و امروز
از مرحوم بهلول و امام موسی صدر نقل شده است كه شخصی را در ارتش سوریه دیده‌اند كه نام و اوصافش با سفیانی مطابقت می‌كند. در مصاحبه‌ای كه با مرحوم بهلول شده در این زمینه در چنین آمده است:

ـ آقای بهلول لطفاً جریان سفر خود را به سوریه و دیدن عثمان بن عنبسه سفیانی را كه در روایات آمده و جزء علامات حتمی ظهور امام زمان(ع) است بیان فرمایید.

ـ بسم الله الرحمن الرحیم. من برای زیارت حضرت زینب(س) و حضرت رقیه(س) به سوریه رفته بودم و در حدود بیست روز در آنجا بودم.حافظ اسد (رئیس جمهور پیشین) مرا دعوت نمود و به خانه خود برد و از من پذیرایی نمود و از آنجا مرا به ارتش سوریه برد و گفت كه برای ارتش سوریه صحبت كنم، من هم به منبر رفته، برای آنها سخنرانی كردم.وقتی كه از منبر پایین آمدم یك منصب داری داخل شد. در آن وقت عده‌ای گفتند: «جاء سفیانی؛ یعنی سفیانی آمد». دیدم او یك سرتیپ ارتش سوریه است. من با او شروع به صحبت كردن كردم و اسم كوچك او را پرسیدم. گفت:اسمم عثمان بن عنبسه است. دیدم خودش است و او از لحاظ قیافه‌ای همان خصوصیاتی را داشت كه در روایات از سفیانی آمده است.

در صحبت‌های خود با او متوجه شدم كه وی به فكر این است كه رییس جمهور سوریه شود و این موضوع را از اینجا فهمیدم كه وقتی من پیش او از حافظ اسد تعریف كردم كه حافظ اسد خیلی نسبت به من مهربانی كرده است. او گفت: حافظ اسد به شما لطفی نكرده اگر من جای حافظ اسد بودم شما را نخست‌وزیر خود می‌كردم و من از این حرفش فهمیدم او میل دارد جای حافظ اسد بنشیند.

همان طور كه می‌بینید دلیل ایشان برای اثبات مدعا چندان قوی نیست. از اسارت امام موسی صدر حدود سه دهه معادل مدت استخدام در نهادهای دولتی می‌گذرد. از همین رو احتمال صحت تطبیق ایشان نیز تا حد زیادی مخدوش می‌شود و چندان قابل اعتنا نمی‌تواند باشد؛ زیرا به طور طبیعی اگر چنان درجه داری سی سال قبل در ارتش مشاهده شده باشد الآن باید در دوره بازنشستگی گذر عمر را تجربه كند. از همین رو بهتر است مترصد شورش باشیم نه به دنبال یافتن شخصیت، پیش از آغاز اقدامات او. آنگونه كه از سیاق روایات برمی‌آید وظیفه ما آمادگی برای مقابله با اقدامات سفیانی و كاهش تلفات و آسیب‌های ناشی از آن و نه جست و جو برای شناسایی اوست. متأسفانه تا كنون ماجرای سفیانی بسان داستانی جذاب و پیشگویی شیرینی در میان ما جای یافته كه آن را نُقل جلسات و محافل خویش كرده و پس از اشاره‌ای اجمالی به شخصیت و اقدامات او افزوده‌ایم: «می گویند او را در ارتش سوریه دیده‌اند.» شاید بهتر باشد به جای آنكه مصداق این بیت شعر شویم:
پی قیل و قال مجلس آراستند
نشستند و گفتند و برخاستند

این نكته‌ها را مدّ نظر بیاوریم كه:

1. شورش سفیانی سرآغاز فتنه‌های غرب و شرق است كه طبیعتاً كشور و ملت ما نیز از تبعات آن آسیب خواهند دید؛

2. بیشترین كسانی كه به دست سفیانی كشته می‌شوند، شیعیانند. به گونه‌ای كه در روایات گفته شده است تا دو ماه مردانتان را از او مخفی سازید و از آنجا كه شیعیان نسبت به هم حقوق بسیاری دارند همزمان با آمادگی برای صیانت از خویش، خود را مهیای حمایت و مددرسانی به دیگر شیعیان كنیم. مسلماً شیعیان ساكن اردن، سوریه، عراق و عربستان با شورش سفیانی دچار مشكلات جدی خواهند شد جا دارد از خود بپرسیم آیا ما به وظایف خویش در قبال ایشان آشنایی داریم و می‌دانیم برای دوران كنونی و آن ایام چه تكالیفی برعهده ما قرار داده شده است؟ و آیا اساساً تأسیس یك حكومت اسلامی شیعی مسئولیت‌ها و تكالیف جدیدتر و جدی‌تری نسبت به دیگران برعهده ما قرار می‌دهد یا خیر؟؛

3. معلوم نیست چرا ما این همه به تطبیق نشانه‌ها و نه دریافت و استخراج وظایف خود تأكید می‌ورزیم. یكی از بزرگانی كه به تعیین وقت برای ظهور شهرت داشت و چندی است به رحمت ایزدی پیوسته، گاه برای مخاطبان خود چنان مشكل ساز می‌شده است كه عملاً آنان را از مسیر دین خارج كرده و زمینه ساز تزلزل عقیدتی آنان را فراهم می‌ساخته است. نویسنده كتاب «نشانه‌های یار و چكامه انتظار» مشكلاتی را كه جمعی از دانشجویان در ایام حمله نخست آمریكا به سبب شنیدن صحبت‌های این سخنران شهیر بدان دچار شده بودند، آورده است. در نقل این صحبت كه سفیانی الآن در ارتش سوریه وجود دارد بهتر است مخاطب خود را متوجه صحت احتمالی و نه قطعی آن كنیم وگرنه به تعبیر روایات مصداق آن شخصی می‌شویم كه بدون بصیرت در مسیری گام برداشت و هرچه بیشتر قدم برمی‌داشت یشتر از مقصدش دور می‌شد.

4. تنها چهار ماه پس از آغاز شورش سفیانی مردم دچار قحطی و تورم شدیدی می‌شوند كه به دنبال تهیه، انبار و احتكار كردن آذوقه و مواد غذایی می‌افتند. حتی در بعضی از روایات آمده كه برای یك سال خود آذوقه تهیه كنید. این دست روایات می‌تواند مبنای جدی سیاستگذاری و تصمیم گیری‌های وزارتخانه‌هایی نظیر جهاد كشاورزی (جهاد سازندگی و كشاورزی)، بازرگانی، نیرو، صنایع، رفاه و ... قرار گیرد. حال كه دولت جمهوری اسلامی، برمبنای تعالیم و آموزه‌های ارزشمند و بی‌بدیل اهل بیت(ع) در اختیار ما قرار گرفته است بهانه‌ای برای كوتاهی در انجام وظایف كلان خود نداریم


5. با شروع شدن ماجرای سفیانی تا زمان ظهور امام عصر(ع) طیّ سه نوبت در ماه‌های رجب، رمضان و محرم نداهای آسمانی برای تشخیص مسیر حق از باطل به مدد انسان‌ها می‌آیند حتی ندای دوم را ملك مقرب خداوند، جناب جبرییل(ع)، به نحوی سر می‌دهد كه تك تك انسان‌ها و دیگر موجودات آن را می‌شنوند و عذری برای احدی باقی نمی‌گذارد اما با این حال بازهم برای بسیاری ناگهانی است. علت این ناگهانی بودن را باید در شدت التهابات جهانی و خصوصاً منطقه‌ای یافت كه بسیاری از مردم جهان به علت جنگ‌ها و خونریزی‌ها یا بیماری‌های فراگیر و واگیردار گرفتار مرگ سرخ یا سفید می‌شوندو تعداد قابل توجهی از آنها نیز دچار مرگ روحی و عقیدتی می‌شوند. در آن زمان تزلزل در عقاید و باورها به قدری شدید است كه گاه به اندازه فاصله یك صبح تا عصر یا شب تا به صبح شخص ایمان خود را از دست می‌دهد. اگر ما واقعاً باور داشتیم سفیانی یكی از نشانه‌های حتمی ظهور است و این احتمال را می‌دادیم كه او الآن وجود دارد، با در نظر گرفتن روایاتی كه در این بند برشمردیم سیاست‌های اصلی، مبنایی و كلان وزارتخانه‌های آموزش و پرورش، علوم، تحقیقات و فناوری، بهداشت، درمان و آموزش پزشكی و .... و سازمان‌هایی نظیر سازمان تبلیغات اسلامی و حوزه‌های علمیه ما در سراسر كشور، این‌گونه بود كه الآن شاهد هستیم. در پایان باید پرسید: آیا اساساً در جهت‌گیری‌های كلان ما رویكردهای آخرالزمانی برگرفته از آیات قرآن كریم و روایات اهل بیت(ع) جایگاهی دارد؟


منبع:اقای محمود مطهری‌نیا


دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: شنبه 14 اسفند 1389 11:04 ب.ظ