تبلیغات
دوران ما - علائم ظهور
دوران ؛ دوران ماست

علائم ظهور

یکشنبه 29 اسفند 1389 06:07 ب.ظ

نویسنده : مسعود حیدری

قال رسول الله صلَّى الله علیه وآله وسلَّم: (لا تقوم الساعة حتَّى یقوم قائم للحقّ منّا وذلک حین یأذن الله عزَّ وجلَّ له، ومن تبعه نجا ومن تخلَّف عنه هلک. الله الله عباد الله، فأتوه ولو حبواً على الثلج فإنَّه خلیفة الله عزَّ وجلَّ وخلیفتی).

رسول اکرم صلَّى الله علیه وآله وسلَّم فرمود: قیامت برپا نمی شود تا قائم بر حق از ما علیه السلام قیام فرماید واین کار موقعی صورت پذیر است که خدای عزَّ وجلَّ او را اذن دهد هر کس پیرویش نماید نجات یابد وهر که از او تخلف جوید هلاک گردد. خدا را خدا را ای بندگان خدا بخدمتش بشتابید واگر چه خود را با کشیدن روی برف باشد زیرا او خلیفه خدای عزَّ وجلَّ وخلیفه من است.

(کشف الغمّة ج 2 ص 459؛ وعقد الدرر ص 49؛ وبحار ج 52 ص 212):

عن جابر الجعفی عن ابی جعفر علیه السلام قال: (الزم الأرض ولا تحرّک یداً ولا رجلاً حتَّى ترى علامات أذکرها لک، وما أراک تدرک ذلک: اختلاف بنی العبّاس ومنادٍ ینادی من السماء وخسف قریة من قرى الشام ونزول الترک الجزیرة ونزول الروم الرملة واختلاف کثیر عند ذلک فی کلّ أرض حتَّى تحزب الشام ویکون سبب خرابه ثلاث رایات منها رایة الأصهب ورایة السفیانی).

بنقل از جابر جعفی از حضرت امام باقر علیه السلام فرمود: بر زمین بنشین ودست وپایی حرکت مده تا علامتهایی که به تو می گویم ببینی وتصور می کنم همه ی آنرا نتوانی ادراک کنی: از پی هم آمدن بنی عباس (در زمامداری) وفریاد آسمانی وفرو رفتن یکی از روستاهای شام وفرود آمدن ترکها در جزیره (شاید عراق باشد) وفرود آمدن رومیان به رمله وبروز اختلاف بسیار در این هنگام در همه سرزمین ها تا آنجا که منجر به خرابی شام گردد وسبب وانگیزه خرابی شام نیز سه پرچم باشد: یکی پرچم اصهب وپرچم ابقع وپرچم سفیانی است.

(عقد الدرر ص 49):

عن محمّد بن الصامت، قال: قلت لأبی عبد لله الحسین بن علی علیه السلام: ما من علامة بین یدی هذا الأمر؟ یعنی ظهور المهدی علیه السلام، فقال: (بلى)، قلت: وما هی؟ قال: (هلاک بنی العبّاس وخروج السفیانی والخسف بالبیداء). قلت: جُعلت فداک أخاف أن یطول هذا الأمر؟ قال: (إنَّما هو کنظام الخزر یتبع بعضه بعضاً).

بنقل از محمد بن صامت گفت: به حضرت ابی عبد الله امام حسین بن علی صلوات الله وسلامه علیهما عرض کردم: آیا علامتی پیش از ظهور مهدی علیه السلام وجود دارد؟ فرمود: آری عرض کردم: آن چیست؟ فرمود: هلاکت بنی عباس وخروج سفیانی وفرو رفتن زمین در صحراء عرض کردم: فدایت شوم می ترسم که این امر (ظهور مهدی علیه السلام) طولانی شود فرمود: همانا وقوع آن مانند نظم فراریانی است که برخی بدنبال برخی باشد.

(أخرجه الحافظ أبو عبد الله نعیم بن حماد فی کتاب الفتن؛ وعقد الدرر ص 50؛ أخرجه الحافظ أبو محمّد الحسین فی کتاب المصابیح):

قال رسول الله صلَّى الله علیه وآله وسلَّم: (ستکون بعدی فتن منها فتن الأحلاس یکون فیها هرب وحرب ثمّ من بعدها فتن أشدُّ منها کلَّما قیل: انقطعت تمادت حتَّى لا یبقى بیت من العرب إلاَّ دخلته ولا مسلم إلاَّ وصلته حتَّى یخرج رجل من عترتی).

رسول اکرم صلَّى الله علیه وآله وسلَّم فرمود: بزودی پس از من فتنه هائی پیش می آید از آنجمله است فتنه های که در آن فرار وجنگ خواهد بود وبعد از آن فتنه های دیگری که سخت تر از فتنه های گذشته باشد رخ دهد که هر چقدر فتنه ای به پایان رسد گفته شود منقطع گردید باز هم امتداد یابد تا آنجا که خانه ای از عرب باقی نماند جز آنکه فتنه در آن داخل گردد وهیچ مسلمانی باقی نماند مگر اینکه آن فتنه به وی می رسد تا بالاخره مردی از عترت علیه السلام من خروج نماید.

(عقد الدرر ص 51):

عن أبی جعفر محمّد بن علی علیه السلام قال: (لا یظهر المهدی حتَّى یشمل الناس بالشام فتنة یطلبون المخرج منها فلا یجدونه ویکون قتل بین الکوفة والحیرة).

امام باقر محمد بن علی صلوات الله وسلامه علیهما فرمود: مهدی علیه السلام ظاهر نمی شود تا فتنه در شام فراگیر مردم گردد ومردم راه خلاص وخروج از آن بطلبد وآنرا نمی یابند وقتل وکشتار در میان کوفه رخ می دهد.

(عقد الدرر ص 51):

عن کعب الأحبار قال: علامة خروج المهدی الویة تقبل من قبل المغرب علیها رجل من کندة أعرج فإذا ظهر أهل المغرب على مصر فبطن الأرض یومئذٍ خیر لأهل الشام.

کعب الاحبار گوید: علامت خروج مهدی علیه السلام پرچمهائی است که از سوی مغرب پدید می آید که مردی لنگ از اهل کنده با آن همراه باشد وهنگامی که اهل مغرب بر مصر غلبه کنند همانروز درون زمین برای مردم شام بهتر خواهد بود.

(عقد الدرر ص 52):

قال علی علیه السلام: (إذا نادى منادٍ من السماء: إنَّ الحقّ فی آل محمّد، فعند ذلک یظهر المهدی علیه السلام على أفواه الناس ویشربون ذکره فلا یکون لهم ذکر غیره).

امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: چون منادی از آسمان فریاد کند که حق در آل محمد علیهم السلام است همان هنگام مهدی علیه السلام در دهنهای مردم ظاهر می شود ویاد او را می نوشند وجز یاد وذکر او ذکر دیگری ندارند.

(کشف الغمّة ج 2 ص 472؛ وعقد الدرر ص 62):

عن أبی سعید الخدری قال: قال رسول الله صلَّى الله علیه وآله وسلَّم: (یکون عند انقطاع من الزمان وظهور من الفتن رجل یقال له: المهدی عطاؤه هنیاً).

بنقل از ابو سعید خدری رحمه الله گفت: حضرت رسول اکرم صلَّى الله علیه وآله وسلَّم فرمود: بهنگام منقطع شدن زمان وآشکار شدن فتنه ها مردی بنام مهدی علیه السلام ظهور کند که بخشش او گوارا باشد.

(بحار ج 51 ص 83؛ وعقد الدرر ص 57):

عن ثوبان قال: قال رسول الله صلَّى الله علیه وآله وسلَّم: (یفتتل عند کنزکم ثلاثه کلّهم ابن خلیفة ثمّ لا یصیر إلى واحد منهم ثمّ تطلع الرایات السود من قبل المشرق فیقاتلونهم قتالاً لم یقاتله قوم). ثمّ ذکر شیئاً فقال: (إذا رأیتموه فبایعوه ولو حبواً على الثلج فإنَّه خلیفة الله المهدی).

بنقل از ثوبان گفت: حضرت رسول اکرم صلَّى الله علیه وآله وسلَّم فرمود: در کنار گنجهای شما سه تن از فرزندان خلفاء کارزار می کنند وآن گنج به هیچ کدام نمی رسد سپس پرچمهای سیاه از جانب مشرق نمودار می گردد. وبه گونه ای کارزار می کنند که هیچ قومی نکرده باشند آنگاه حضرت چیزی ذکر کرد وفرمود: وچون او را (مهدی علیه السلام) دیدار کردید با او بیعت کنید واگر چه خود را بروی برف کشیدن باشند خویشتن را به او برسانید که او خلیفه خدای مهدی علیه السلام است.

(عقد الدرر ص 60):

عن أبی سعید الخدری قال: ذکر رسول الله صلَّى الله علیه وآله وسلَّم بلاء یصیب هذه الأمّة حتَّى لا یجد الرجل ملجأ یلجأ إلیه من الظلم فیبعث الله رجلاً من عترتی فیملأ الأرض قسطاً وعدلاً کما ملئت جوراً وظلماً یرضی عنه ساکن السماء وساکن الأرض لا تدع السماء من قطرها شیئاً إلاَّ صبَّته مدراراً ولا تدع الأرض من نباتها شیئاً إلاَّ أخرجته حتَّى یتمنّى الأحیاء الأموات یعیش فی ذلک سبع سنین أو ثمان سنین).

بنقل از ابی سعید خدری رحمه الله گفت: رسول خدا صلَّى الله علیه وآله وسلَّم ذکر فرمود: بلائی به این امت می رسد که مرد پناهگاهی نیابد تا از ظلم بدان پناه برد پس از آن خدا مردی از عترت علیهم السلام مرا برانگیزد که زمین را پر از قسط وعدل کند همچنانکه پر از جور وظلم شده باشد ساکنان آسمان از او راضی شوند بدانگونه که ساکنان زمین از او خشنود باشند آسمان باران خود را دریغ نخواهد داشت جز آنکه پیوسته بباراند وزمین از روئیدنی های خود چیزی فروگذار نکند مگر آنکه بیرون دهد تا آنجا که همه ی مردگان آرزوی زنده شدن کنند بهمین نحو زندگی فرماید هفت یا هشت سال.

(عقد الدرر ص 64):

عن أبی جعفر محمّد بن علی علیه السلام قال: (لا یظهر المهدی إلاَّ على خوف شدید من الناس وزلزال وفتنة وبلاء یصیب الناس وطاعون قبل ذلک وسیف قاطع بین العرب واختلاف شدید فی الناس وتشتّت فی دینهم وتغیّر فی حالهم حتَّى یتمنّى المتمنّی الموت صباحاً ومساءً من عظم ما یرى من کلب الناس وأکل بعضهم بعضاً فخروجه علیه السلام إذا خرج یکون عند الیأس والقنوط من أن نرى فرجاً فیا طوبى لمن أدرکه وکان من أنصاره والویل کلّ الویل لمن خالفه وخالف أمره).

امام باقر علیه السلام فرمود: حضرت مهدی علیه السلام ظاهر نمی شود مگر بر ترس شدید وزلزله وفتنه وبلائی که به مردم می رسد وپیش از آن مردم دچار طاعون واختلاف سخت وملت عرب گرفتار کشت وکشتار می شوند. ومردم دچار پراکندگی در دین ودگرگونی در اوضاع واحوال می گردند تا آنجا که از بزرگی ستم وتجاوز مردم بیکدگر وهرج ومرج شبانروز آرزوی مرگ کنند وخروج حضرت مهدی علیه السلام وقتی صورت می گیرد که مردم نومید ومأیوس از گشایش باشند ای خوشا حال کسی که ادراک حضرت کند واز یاورانش باشد ووای بر کسی مخالفت اوامرش نماید.

(بحار ج 52 ص 311):

عن أبی عبد الله علیه السلام قال: (لا یکون الأمر الذی ینتظرون یعنی ظهور المهدی علیه السلام حتَّى یتبرأ بعضکم من بعض ویشهد بعضکم على بعض بالکفر ویلعن بعضکم بعضاً)، فقلت: ما فی ذلک الزمان من خیر؟ فقال علیه السلام: (الخیر کلّه فی ذلک الزمان یخرج المهدی، فیرفع ذلک کلّه).

ابی عبد الله امام صادق علیه السلام فرمود: ظهور حضرت مهدی علیه السلام که مورد انتظار شما است صورت نمی گیرد مگر زمانی که برخی از شما از برخی دیگر بیزاری جوید وبعض علیه بعضی دگر شهادت به کفر دهد راوی گوید: عرض کردم در آن زمان خیری وجود نخواهد داشت؟ فرمود: خیر کلی در آن زمان است که مهدی علیه السلام خروج می کند وهمه ی آن گرفتاریها را برطرف می سازد.

(یوم الخلاص ص 269؛ وبحار ج 51 ص 87؛ وعقد الدرر ص 122):

عن أمیر المؤمنین علیه السلام أنَّه قال: (ویحاً للطالقان فإنَّ لله عزَّ وجلَّ بها کنوزاً لیست من ذهب ولا فضَّة ولکن بها رجال عرفوا الله حقّ معرفته وهم أنصار المهدی آخر الزمان).

امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: خوشا حال طالقان زیرا خدای عزَّ وجلَّ در آنجا گنجهایی دارد که نه از طلا است ونه از نقره ولی مقصود مردانی هستند که خدا را آنچنانکه شایسته است می شناسد وآنان یاران حضرت مهدی علیه السلام در آخر الزمان خواهند بود.

(کشف الغمّة ج 2 ص 462؛ وعقد الدرر ص 65):

عن أبی جعفر علیه السلام قال: (یظهر المهدی فی یوم عاشوراء وهو الیوم الذی قتل فیه الحسین بن علی علیه السلام وکأنّی به یوم السبت العاشر من المحرَّم قائم بین الرکن والمقام وجبرئیل عن یمیینه ومیکائیل عن یساره وتصیر إلیه شیعته من أطراف الأرض تطوی لهم طیّاً حتَّى یبایعوه فیملأ بهم الأرض عدلاً کما ملئت جوراً وظلماً).

امام باقر علیه السلام فرمود: حضرت مهدی علیه السلام در روز عاشورا، روزی حضرت امام حسین بن علی صلوات الله وسلامه علیهما به شهادت رسید ظاهر می شود وگوئی او را می بینم که در روز شنبه وهم محرم الحرام میان رکن ومقام ایستاده جبرئیل علیه السلام در طرف راست ومیکائیل علیه السلام در جانب چپش حضور دارند وشیعیانش از اطراف زمین در حالی زمین برای آنان درنوردیده شود بسوی او بشتابند تا با او بیعت کنند وحضرت با کمک شیعیانش زمین را پر از عدل وداد فرماید همچنانکه پر از ظلم وجور شده باشد.

(عقد الدرر ص 73):

عن أبی هریرة قال: قال رسول الله صلَّى الله علیه وآله وسلَّم: (یخرج رجل یقال له: السفیانی فی عمق دمشق وعامّة من یتبعه من کلب فیقتل حتَّى یبقر بطون النساء، ویقتل الصبیان فتجمع لهم قیس فیقتلها حتَّى لا یمنع ذنب تلعة ویخرج رجل من أهل بیتی فی الحرم فیبلغ السفیانی فیبعث إلیه جنداً من جنده فیهزمهم فیسیر إلیه السفیانی بمن معه حتَّى إذا جاز ببیداء من الأرض خسف بهم فلا ینجو منهم إلاَّ المخبر عنهم).

ابو هریره گوید: حضرت رسول اکرم صلَّى الله علیه وآله وسلَّم فرمود: مردی به نام سفیانی از درون دمشق بیرون آید وهمه ی پیروانش قبیله کلب باشند وکشتار کند تا آنجا شکم زنان را بدرد وکودکان را بکشد وبنی قیس علیه او بپا برمی خیزند وسفیانی آنان را می کشد تا آنجا که باقی نمی گذارد ودنباله راه آب را ومردی از اهل بیت علیه السلام من در حرم خدا خروج می کند وگزارش به سفیانی می رسد وبسیاری از سپاهیان خود را بسوی او می فرستد واو آن سپاهیان را در هم می شکند سفیانی با باقی سپاهیان خود بسوی حرم خدا رهسپار می گردد وچون به بیابان رسد او وهمراهانش دچار خسف شوند وبه زمین فروروند وهیچکس جز کسی که خبر خسف آنها را به دیگران رساند رهائی نخواهد یافت.

(عقد الدرر ص 81):

عن حذیفة قال: قال رسول الله صلَّى الله علیه وآله وسلَّم: (تکون وقعة بالزوراء)، قالوا: یا رسول الله صلَّى الله علیه وآله وسلَّم، وما الزوراء؟ قال: (مدینة بالمشرق، بین أنهار یسکنها شرار خلق الله وجبابرة من أمّتی تقذف بأربعة أصناف من العذاب، بالسیف والخسف، والقذف، والمسخ).

بنقل از حذیفه رضی الله عنه گفت: حضرت رسول اکرم صلَّى الله علیه وآله وسلَّم فرمود: حادثه ای در زوراء پیش می آید. عرض کردند: زوراء چیست؟ فرمود: شهری است در مشرق میان نهرها که بدترین خلق خدا وجباران امت من در آن سکونت می کنند که چهار نوع عذاب بر آن فرود می آید. شمشیر (کشتار) وخسف (فرو رفتن در زمین) قذف (شاید بمباران باشد) ومسخ شدن.

(عقد الدرر ص 129):

عن علی بن أبی طالب علیه السلام قال: (یخرج رجل قبل المهدی من أهل بیته بالمشرق یحمل السیف على عاتقة ثمانیة أشهر یقتل ویمثّل ویتوجَّه إلى بیت المقدس فلا یبلغه حتَّى یموت).

حضرت امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: پیش از ظهور حضرت مهدی علیه السلام مردی از خاندانش در مشرق خروج می کند در حالی که شمشیر بر دوش نهاده وتا هشت ماه به کشتار ومثله کردن می پردازد وبه سوی بیت المقدس روی نهد وپیش از رسیدن به آنجا می میرد.

(بحار ج 51 ص 84؛ أخرج نعیم بن حماد فی الفتن؛ عقد الدرر ص 129):

عن ثوبان قال: قال رسول الله صلَّى الله علیه وآله وسلَّم: (تجیء الرایات السود من قبل المشرق کأنَّ قلوبهم زبر الحدید، فمن سمع بهم فلیأتهم فیبایعهم ولو حبواً على الثلج).

بنقل از ثوبان گفت: حضرت رسول اکرم صلَّى الله علیه وآله وسلَّم فرمود: پرچمهای سیاه رنگ از سوی مشرق می آید (صاحبان) پرچمها قلبهائی دارند همچون پاره های آهن هر کس نام آنان را بشنود باید بسویشان شتاب گیرد وبا آنان بیعت کند اگر چه با کشیدن خود بر روی برف باشد.

(أخرجه الطبرانی فی مجمعه؛ عقد الدرر ص 136):

عن أمیر المؤمنین علیه السلام قال: (إذا نادى منادٍ من السماء: إنَّ الحقّ فی آل محمّد صلَّى الله علیه وآله وسلَّم فعند ذلک یظهر المهدی).

امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: چون منادی از آسمان فریاد برکشد که حق در آل محمد صلَّى الله علیه وآله وسلَّم است در این هنگام مهدی علیه السلام ظهور فرماید.

(الکافی ج 1 ص 340 غیر مترجم؛ یوم الخلاص ص 242):

قال الصادق علیه السلام: (کیف أنتم إذا وقعت البطشة بین المسجدین؟ (أی الخسف بالجیش السفیانی بین المسجد الحرام، فی مکّة، ومسجد النبیّ صلَّى الله علیه وآله وسلَّم فی یثرب) فیأزر العلم کما تأزر الحیّة فی جحرها، واختلفت الشیعة، وسمّى بعضهم بعضاً: کذّابین. وتفل بعضهم فی وجوه بعض)، فقال له صاحبه: جُعلت فداک، ما عند ذلک من خیر؟ فقال: (الخیر کلّه عند ذلک) (قالها ثلاثاً).

حضرت امام صادق علیه السلام فرمود: چگونه خواهید بود وقتی که سپاهیان سفیانی در فاصله میان مسجد الحرام ومسجد حضرت رسول اکرم صلَّى الله علیه وآله وسلَّم به زمین فرو روند؟ وعلم ودانش ودر شیعیان اختلاف بروز کند برخی برخی دیگر را دروغگو نام گذارند وبعضی بر چهره ی بعضی دیگر آب دهن بزنند راوی عرض کرد: فدایت شوم در آن موقع خیری وجود نخواهد داشت؟ فرمود: خیر کلی در آن موقع است (واین جمله را سه بار تکرار فرمود).

 (بحار ج 52 ص 301؛ یوم الخلاص ص 322):

 

 

سُئل الإمام الصادق علیه السلام: متى فرج شیعتکم؟ فقال: (إذا خرج صاحب هذا الأمر من المدینة إلى مکّة بتراث رسول الله صلَّى الله علیه وآله وسلَّم). فقال السائل: ما تراث رسول الله؟ قال: (سیف رسول الله صلَّى الله علیه وآله وسلَّم ودرعه وعمامته وبرده، وقضیبه ورایته ولامته وسرجه حتَّى ینزل مکّة فیخرج السیف من غمده، ویلبس الدرع والبردة والعمامة وینشر الرایة ویتناول القضیب بیده، ویستأذن الله عزَّ وجلَّ فی ظهوره).

از حضرت امام صادق علیه السلام پرسیدند: فرج شیعیان شما چه وقتی صورت می گیرد؟ فرمود: هنگامی که صاحب این امر از مدینه منوره خروج فرماید وبه سوی مکة معظمة رهسپار گردد ومیراث حضرت رسول اکرم صلَّى الله علیه وآله وسلَّم را با خود همراه گیرد. پرسنده عرض کرد: میراث رسول خدا صلَّى الله علیه وآله وسلَّم چیست؟ فرمود: شمشیر وزره وعمامة وبر دو عصا وپرچم وسپر وزین حضرت است وچون به مکة مشرفة رسد شمشیر را از غلافش بیرون کشد وزره وبرد وعمامة را بپوشد وپرچم را برافرازد وعصا را بدست گیرد واز خدای عزَّ وجلَّ در ظهور خود اذن بخواهد.

(بحار ج 52 ص 336؛ یوم الخلاص ص 323):

قال الصادق علیه السلام: (إنَّ الله ینزع الخوف من قلوب شیعته، ویسکنه فی قلوب أعدائه إذا قام قائمنا وظهر مهدینا کان الرجل أمضى من سنان وأجرأ من لیث یطعن عدوّه برمحه ویضربه بسیفه ویدوسه بقدمه).

امام صادق علیه السلام فرمود: همانا خدا ترس را از دلهای شیعیان مهدی علیه السلام را برمی دارد وآن را در دل دشمنانش جای دهد وچون قائم علیه السلام ما به پای خیزد ومهدی ما علیه السلام ظاهر شود یک مرد از شیعیانش وجودش از سر نیزه محکمتر وبا نفوذتر وخود از شیر با جرئت تر باشد نیزه خود را به دشمن فرو برد وبا شمشیرش بزند وبا قدمش پایمال کند.

(کشف الغمّة ج 2 ص 460):

عن سعید بن جبیر: إنَّ السنة التی یقوم فیها القائم علیه السلام تمطر الأرض أربعاً وعشرین مطرة وترى آثارها وبرکاتها.

به نقل از سعید بن جبیر: سنتی که قائم علیه السلام در آن قیام فرمایند باران بیست وچهار بار بر زمین ببارد وآثار وبرکاتش دیده شود.

(منتخب الأثر ص 284):

عن الباقر علیه السلام (فی حدیث القائم): (وإنَّ من علامات خروجه خروج السفیانی من الشام وخروج الیمانی وصیحة من السماء فی شهر رمضان ومنادٍ ینادی من السماء باسمه واسم أبیه).

حضرت امام باقر علیه السلام در خبر حضرت قائم علیه السلام فرمود: از نشانه های خروج مهدی علیه السلام. بیرون آمدن سفیانی وبیرون آمدن یمانی وفریاد آسمانی در ماه مبارک رمضان است وفریاد منادی آسمانی است که نام مبارک مهدی علیه السلام وپدر بزرگوارش علیه السلام را یاد می کند.

(یوم الخلاص ص 338):

قال الحجّة المنتظر علیه السلام لبعض من حظی برؤیته الکریمة: (علامة ظهور أمری کثرة الهرج والمرج والفتن. وآتی مکّة فأکون فی المسجد الحرام، فیقول الناس: انصبوا لنا إماماً... ویکثر الکلام حتَّى یقول رجل من الناس ینظر فی وجهی: یا معشر الناس هذا هو المهدی علیه السلام. أنظروا إلیه فیأخذون بیدی وینصبونی بین الرکن والمقام، فیبایع الناس بعد إیاسهم منّی...).

حضرت حجة قائم منتظر علیه السلام به برخی که به فیض دیدار مبارک حضرت رسیدند فرمود: نشانه ی ظهور امر من بسیار شدن هرج ومرج وفتنه ها است ومن در مکه مشرفه در مسجد الحرام حاضر می شوم ومردم گویند: برای ما امام ورهبری نصب کنید ودر این باب سخن بسیار شود تا آنجا که مردی از میان مردم چون به چهره ام نظر کند گوید: ای مردم این همان مهدی علیه السلام است به او نظر کنید پس مردم دست مرا گیرند ومرا در میان رکن ومقام جای دهند وخلق پس از نومیدی از من با من بیعت نمایند.

(بحار ج 52 ص 214؛ کشف الغمّة ج 2 ص 460):

عن ثعلبة الأزدی قال: قال أبو جعفر علیه السلام: (آیتان تکونان قبل قیام القائم: کسوف الشمس فی النصف من رمضان والقمر فی آخره)، قال: قلت: یا بن رسول الله صلَّى الله علیه وآله وسلَّم القمر فی آخر الشهر والشمس فی النصف؟ فقال أبو جعفر علیه السلام: (أنا أعلم بما قلت، إنَّهما آیتان لم تکونا منذ هبط آدم).

به نقل از ثعلبة از وی گفت: حضرت امام باقر علیه السلام فرمود: دو علامت پیش از قیام حضرت قائم علیه السلام خواهد بود: گرفتن آفتاب در نیمه ی ماه مبارک رمضان وگرفتن ماه در آخر آن. راوی گوید: عرض کردم: یا بن رسول الله صلَّى الله علیه وآله وسلَّم ماه در آخر ماه مبارک رمضان وآفتاب در نیمه ی آن گرفته می شود؟ امام علیه السلام فرمود: من بدانچه گفتم داناترم آنها دو علامتند که از هبوط آدم علیه السلام تا بعد از آن واقع نشده اند.

(کشف الغمّة ج 2 ص 460):

عن أبی عبد الله علیه السلام قال: (خروج الثلاثة السفیانی والخراسانی والیمانی فی سنة واحدة فی شهر واحد فی یوم واحد ولیس فیها رایة أهدى من رایة الیمانی لأنَّه یدعو إلى الحقّ).

حضرت امام صادق علیه السلام فرمود: خروج سه تن: سفیانی وخراسانی ویمانی در یک سال ویک ماه ویک روز حتمی است ودر پرچمهای این سه پرچمی به هدایت نزدیکتر از پرچم یمانی نیست زیرا یمانی دعوت به حق می کند.

(منتخب الأثر ص 303؛ یوم الخلاص ص 503):

قال الصادق علیه السلام فی قوله تعالى: (وَلَنُذِیقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الأَْدْنى دُونَ الْعَذابِ الأَْکْبَرِ): (إنَّ العذاب الأدنى هو القحط والجدب وغلاء السعر قبیل خروج القائم بالسیف والعذاب الأکبر المهدی بالسیف فی آخر الزمان).

حضرت امام صادق علیه السلام در تفسیر آیه کریمه: (والبته می چشانیم به آنها از عذاب نزدیکتر نرسیده به عذاب بزرگتر) فرمود: همانا عذاب نزدیکتر همان قحطی وخشکسالی وگرانی نرخ است که کمی پیش از خروج قائم علیه السلام که با شمشیر قیام فرمایند رخ دهد وعذاب بزرگتر خروج مهدی علیه السلام است که با شمشیر در آخرالزمان واقع می شود.

(یوم الخلاص ص 502):

قال أمیر المؤمنین علیه السلام: (وإنَّ لخروجه لعلامات عشراً: أوّلها تخریق الزوایا فی سکک الکوفة وتعطیل المساجد، وانقطاع الحاجّ، وخسف وقذف بخراسان، وطلوع الکوکب المذنب واقتران النجوم وهرج ومرج وقتل ونهب ومن العلامة إلى العلامة عجب. فإذا تمَّت العلامات قام قائمنا قائم الحقّ.. طوبى لأهل ولایتی الذین یقتلون فیَّ، ویطردون من أجلی هم خزّان الله فی أرضه لا یفزعون یوم الفزع الأکبر).

حضرت امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: همانا خروج حضرت قائم علیه السلام ده علامت دارد: پاره شدن زاویه ها در کوچه های کوفه وتعطیل شدن مساجد وقطع شدن راه تشرف حجاج به مکه مشرفه وخسف وفرورفتن در سرزمین خراسان وطلوع ستاره ی دنباله دار ونزدیک شدن ستارگان وپدید آمدن هرج ومرج وقتل وغارت واز علامتی تا علامت دیگر امور شگفت آوری است وقتی که علامت ها تمام واقع شد قائم ما علیه السلام که قائم بر حق است قیام فرمایند. خوشا حال دوستان من که در راه ولایت من کشته شوند وبخاطر من طرد وآواره گردند. آنان خزانه داران خدا در زمینند ودر روز قیامت ترسی برای آنان نیست.

(کشف الغمّة ج 2 ص 462):

عن أبی عبد الله علیه السلام قال: (سنة الفتح تنبثق الفرات حتَّى تدخل أزقّة الکوفة).

حضرت امام صادق علیه السلام فرمود: در سال فتح (ظهور قائم علیه السلام) فرات طغیان کند ووارد کوچه های کوفه شود.

(یوم الخلاص ص 503):

قال الصادق علیه السلام: (ومن آیات ظهوره أن یتقارب الزمان).

امام صادق علیه السلام فرمود: واز نشانه های ظهور حضرت مهدی علیه السلام آنست که زمان نزدیک وقریب می گردد.

(یوم الخلاص ص 506):

قال الصادق علیه السلام: (إذا آن قیامه مطر الناس جمادى الآخرة، وعشرة أیّام من رجب (أی أربعین یوماً) مطراً لم ترَ الخلائق مثله فینبت الله لحوم المؤمنین وأبدانهم فی قبورهم وکأنّی أنظر إلیهم مقبلین من قبل جهنة ینفضون شعورهم من التراب).

حضرت امام صادق علیه السلام فرمود: وقتی که زمان قیام حضرت قائم علیه السلام فرا رسد سرتاسر ماه جمادی الثانیة وده روز از ماه رجب المرجب (چهل روز تمام) آنگونه باران بر مردم فرو ریزد که مانند آن را ندیده باشند وخداوند گوشت های بدن مؤمنین را در قبرهایشان برویاند گوئی من آنان را می بینم از ظرف روی می آورند در حالی که خاکها را از موهای ایشان خود می تکانند.

(الملاحم والفتن ص 164؛ یوم الخلاص ص 510):

قال رسول الله صلَّى الله علیه وآله وسلَّم: (إذا ملأ نجفکم السیل والمطر، وظهرت النار بالحجاز فی الأحجاز والمدر، وملکت بغداد التتر، فتوقَّعوا ظهور القائم المنتظر علیه السلام).

حضرت رسول اکرم صلَّى الله علیه وآله وسلَّم فرمود: وقتی که سیل وباران نجف شما را فراگیرد وآتش در سنگها وریگهای حجاز سر بر زند وقوم تاتار بغداد را متصرف کنند. منتظر ظهور حضرت قائم علیه السلام باشید.

(کشف الغمّة ج 2 ص 462؛ یوم الخلاص ص 511):

قال أمیر المؤمنین علیه السلام: (یزجر الناس قبل قیام القائم علیه السلام عن معاصیهم بنار تظهر فی السماء وبحمرة تجلل آفاقها، وخسف ببغداد، وخسف بالبصرة ودماء تسفک فیها وخراب دورها وفناء یقع فی أهلها، وشمول أهل العراق خوف لا یکون معه قرار).

بخش دو:(در اخرین سال انتظار)

در این کتاب بنا داریم به حوادثی که در سال ظهور بروز می کند، اشاره کنیم سالی که به زودی با نشانه ها و حوادث سال مشرف به ظهور امام بزرگوارمان حضرت مهدی است، همراه خواهیم شد، آن گونه که طبق ترتیب زمانی بیان شده برای آنها در روایات معصومین به آ«زو و هدف خویش نایل شویم و مؤمنان تصویری کلی و فراگیر از این حوادث و نشانه ها و علم به این که آنها جزء حتمیات هستند، داشته باشند. این علایم حتمی آن طور که در روایات زیادی از آنها یاد شده پنج نشانه اند؛ امام صادق فرمودند:

خمس قبل قیام القائم: الیمانی و السفیانی و المنادی ینادی من السماء و خسف البیداء، و قتل النفس الزکیة.[36]

پنج چیز قبل از قیام قائم رخ می دهد: 1- خروج یمانی 2- خروج سفیانی 3- منادی ای که از آسمان ندا می دهد 4- فرو رفتن (خسف) در بیابان 5- کشته شدن نفس زکیه.

حوادث سال ظهور بسیار زیادند که به بارزترین و آشکارترین آنها - البته آنقدر که با توجه به ترتیب زمانی و با در نظر گرفتن به روایاتی که در دسترس داریم و امکان پذیر است - اشاره می کنیم.

پیش از وورد به بحث لازم است به حوادثی که به شکل اجمالی به آنها اشاره شده و به طور کلی و عمومی بر سال ظهور و ویژگیهای آن دلالت می کند، نظری بیفکنیم.

1. فرم بودن رقم سال ظهور

از امام صادق نقل شده که فرمودند:

لایخرج القائم إلا فی وتر من السنین؛ سنة إحدی أو ثلاث أو سبع أو تسع.[37]

حضرت جز در سال فرد مانند یک، سه، هفت یا نه قیام نمی کنند.

این حدیث سال ظهور را به طور اجمالی معرفی می کند ولیکن زمان ظهور مبارک حضرتش را برخی احادیث دقیق تر مشخص می کنند. ابوبصیر از امام صادق نقل کرده اند:

.... ویقوم - القائم - فی یوم عاشوراء و هو الیوم الذی قتل فیه الحسین بن علی(ع)، لکأنی به فی یوم السبت العاشر من المحرم، قائماً بین الرکن و المقام، جبرائیل بین یدیه ینادی بالبیعة له فتصیر شیعته من أطراف الأرض تطوی لهم طیاً، حتی یبایعوه فیملأ الله به الأرض عدلاً، کما ملئت جوراً و ظلماً.[38]

در روز عاشورا که روز به شهادت رسیدن حسین بن علی است قیام خواهند کرد؛ گویا در روز شنبه ای که عاشورا است با او هستم در حالی که میان رکن و مقام ایستاده و جبرئیل در مقابلش برای بیعت با او دعوت می کند و شیعیان از نقاط مختلف زمین با طی الارض به سوی او می شتابند که با او بیعت کنند و خداوند تبارک و تعالی به وسیله ایشان زمین را همان طور که از ظلم و جور پر شده از عدالت و دادگستری پر کند.

با توجه به این روایتها و دیگر روایات که در دسترس داریم می توانیم بعضی از ویژگیهای سالی را که ان شاء الله ظهور خواهند کرد، بیان کنیم که طبق نظام عددی یا رقمی و بر حسب تقویم اسلامی، سال ظهور فرد است و روز طلوع آن خورشید تابان هم شنبه دهم محرم الحرام که مصادف با عاشورای حسینی است.

2. سالی همراه با باران فراوان

از نشانه های سال ظهور این است که در آن سال، باران بسیاری می بارد و به دنبال این بارش زیاد محصولات و میوه ها و خرماهای مختلف خراب شده و از بین می روند؛ چرا که باران گاهی رحمت است و نعمت و گاهی مایه عذاب و نقمت. از امام صادق روایت شده که فرمودند:

قدام القائم لسنة غیدافة. یفسد فیها الثمار و التمر فی النخل، فلا تشکوا فی ذلک.[39]

در سال پیش از ظهور قائم باران فراوانی می بارد که محصولات و خرماهای مختلف نخلستانها از بین می رود ولی شما درباره این حادثه شک نکنید.

و سعید بن جبیر چنین نقل کرده است:

إن السنة التی یقوم فیها القائم المهدی، تمطر الأرض أربعاً و عشرین مطرة تری آثارها و برکتها إن شاء الله.[40]

در سالی که حضرت مهدی ظهور می کنند، بیست و چهار باران نازل می شود که اثرات و برکات آن مشهود خواهد شد. ان شاء الله

و بر همین اساس است که می توان به معنای چنین احادیثی پی برد که به عنوان نمونه امام صادق می فرمایند:

سنة الفتح ینبثق الفرات حتی یدخل فی أزقة الکوفة، و فی روایة اخری: سنة عام الفتح، ینشق الفرات حتی یدخل أزقة الکوفة[41]

در سال پیروزی حضرت فرات چنان شکافته می شود که آب وارد کوچه های کوفه می شود.

و در روایتی دیگر:

در سال پیروزی، فرات شکافته شده و آبهای آن وارد کوچه های کوفه می شود.

4. سالی آکنده از زمین لرزه ها و خوف و فتنه های بسیار:

امام صادق فرموده اند:

علامتها أن تکون فی سنة کثیرة ازلازل والبرد.[42]

از نشانه های قیام آن حضرت این است که در سالی پر از زلزله و سرما اتفاق می افتد.

أبرشکم بالمهدی یبعث فی أمتی علی اختلاف من الناس و زلازل.[43]

مهدی را به شما بشارت می دهم که پس از پدید آمدن اختلافات در میان امتم و زلزله های بسیار ظهور خواهد کرد.

و یومئذ یکون اختلاف کثیر فی الأرض و فتن[44].

در آن زمان اختلافات شدید و فتنه های بسیار در زمین پیش می آید.

قبل هذا الأمر قتل بیوح... قیل و ما البیوح؟ قال: دائم لا یفتر[45].

پیش از این کشتار «بیوح» پیش خواهد آمد. حاضران پرسیدند: «بیوح» یعنی چه؟ حضرت فرمودند:« یعنی دایمی است و بدون وقفه ادامه می یابد.

قدام القائم موتان: موت أحمر، و موت أبیض، حتی یذهب من کل سبعة، خمسة[46].

پیش از آمدن قائم دو مرگ مشاهده خواهد شد، مرگ قرمز و مرگ سفید به طوری که از هر هفت نر، پنج نفر بمیرند.

حضرت علی هم فرمودند:

بین یدی المهدی موت أحمر، و موت أبیض، و جراد فی حینه و جراد فی غیر حینه، کألوان الدم، أما الموت الأحمر، فالسیف و أما الموت الأبیض، فالطاعون.[47]

پیشاپیش حضرت مهدی مرگ سرخ و مرگ سفید پیش می آید و حمله ملخها در زمان او و در غیر زمانش مانند رنگهای خون کشتار قرمز (ناشی از جنگ) و شمشیر است و مرگ و میر سفید به خاطر طاعون خواهد بود.

عبدالله بن بشار هم از آن حضرت نقل کرده است که فرمودند:

إذا أراد الله أن یظهر قائم آل محمد بدأ الحرب من صفرإلی صفر و ذلک أوان خروج قائمنا.[48]

زمانی که خداوند تبارک و تعالی اراده کند که قائم آل محمد را ظاهر نماید با جنگی که آغاز و پایانش در ماه صفر است شروع می کند که این ابتدای قیام قائم ما [اهل بیت] است.

جابر جعفی می گوید: از امام باقر پرسیدم که معنای و لنبلونکم بشیء من الخوف والجوع[49] چیست؟ حضرت فرمودند:

یا جابر! ذلک خاص و عام. فأما الخاص من الجوع بالکوفة، و یخص الله به أعداء آل محمد، فیهلکم الله، و أما العام فبالشام، یصیبهم خوف و جوع ما أصابهم مثله قط، و أما الجوع فقبل قیام القائم (ع)، و أما الخوف فبعد قیام القائم(ع)[50].

جابر [ این آیه] یک معنای خاص دارد و یک معنای عام. معنای خاص، گرسنگی در کوفه است که خداوند آن را مخصوص دشمنان آل محمد، علیهم السلام، قرار داده و به وسیله آن، آنها را هلاک می کند. ولی معنای عام آن در شام محقق می شود که اهل آنجا به خوف و هراس و گرسنگی مبتلا می شوند که احدی به مانند آن مبتلا نشده باشد و گرسنگی پیش از قیام قائم (ع) است و خوف و هراس پس از قیام قائم.

امام باقر هم در این رابطه می فرمایند:

لا یظهر المهدی إلا علی خوف شدید من الناس، و زلازل تصیب الناس، و طاعون و سیف قاطع بین العرب، و اختلاف شدید بین الناس و تشتت فی دینهم و تغیر فی حالهم، یتمنی المتمنی الموت مساء و صباحاً... إلی أن قال: فخروجه یکون عن الیأس و القنوط، فیا طوبی لمن أدرکه و کان من أنصاره، والویل کل الویل لمن خالفه و خالف أمره.[51]

حضرت مهدی جز در این شرایط ظهور نمی کند: مردم شدیداً دچار هراس و گرفتار و زلزله های بسیار و طاعون شوند و جنگ آشکار و شدیدی میان اعراب واقع شود. اختلاف در دین و آیین پیدا کرده و وضعیت و احوالشان متغیر می گردد. هر کس آرزویی داشته باشد، آرزویش در هر صبح و عصر مرگ است. تا آنجا که فرمودند: قیام ایشان پس از یأس و ناامیدی [مردم] است. خوشا به حال کسی که او را درک کند و از یاورانش باشد؛ وای و صدها وای بر ان که با او مخالفت کند و از امرش نافرمانی و سرپیچی نماید.

ابوبصیر از امام صادق نقل کرده که فرمودند:

لابدّ أن یکون قدّام القائم فتنة تجوع فیها الناس، و یصیبهم خوف شدید من القتل، و نقص من الأموال و الأنفس والثمرات، فان ذلک فی کتاب الله لبین، ثم تلی هذه الآیة، و لنبلونکم بشیء من الخوف والجوع و نقص من الأموال و الانفس والثمرات و بشر الصابرین[52] [53]

ناچار پیش از قیام قائم فتنه ای پیش می آید که مردم در آن گرسنه می شوند و هراس شدیدی از کشتارها در دلشان می افتد و مبتلا به کاستی و کم شدن اموال و محصولات و جانهایشان می شوند. این مسئله در قرآن مطلبی روشن و واضح است

و سپس حضرت این آیه را تلاوت فرمودند:

حتماً شما را با سختیها مانند ترس و گرسنگی و نقصان اموال و نفوس و آفات زراعت بیازماییم و به صابران مژده و بشارت بده.

از این مجموع احادیث شریف که سال ظهور را توصیف می کنند در می یابیم که آن سال، سالی است با زمین لرزه ها و فتنه های بسیاری که حکایت از نبود و فقدان ثبات سیاسی در برخی کشورها و کثرت اختلافها و جنگها می کنند که آن هم به جنگی جهانی، ختم می شود که در روایات از آن به جنگ و «معرکه قرقیسیا»[54] یاد شده است و نتیجه آن زیاد شدن جنگها، خوف و هراس و گرسنگی و کشتارها و مرگ و میرها می باشد و حوادث و اتفاقات این سال به ظهور حضرت مهدی منتهی شده جهان پر از عدل و قسط می گردد.

 برگرفته از کتاب فجر مقدس-مرکز تعلیمات اسلامی واشنگتن - کتابخانه معارف اسلامی


دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -